REGULACJE PRAWNE

WYBRANE ELEMENTY PRAWNE - DEFINICJE I ZNACZENIA:

Miejsce publiczne – służy zaspokajaniu potrzeb użytkujących je osób, m.in. w zakresie rekreacji, wypoczynku, komunikacji, edukacji. Najczęściej stanowi własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Nie jest jednak wykluczone, by było ono własnością innych podmiotów.

Policja – jest to umundurowana i uzbrojona formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Uprawnienia policjantów ustawodawca określił w art. 15 i 16 Ustawy o Policji i należą m.in. do nich:

• udzielanie pouczeń i wydawanie poleceń,

• legitymowanie osób w celu ustalenia ich tożsamości,

• zatrzymywanie osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw,

• zatrzymywanie osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia,

• przeszukiwanie osób i pomieszczeń w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw,

• dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży i sprawdzania ładunku w portach i na dworcach oraz w środkach transportu lądowego, powietrznego i wodnego, w razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego,

• wykonywanie czynności w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, tj. nakładanie grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, dokonywanie czynności sprawdzających, kierowanie wniosków o ukaranie do Sądu Grodzkiego, oskarżanie przed Sądem Grodzkim i wnoszenie środków odwoławczych w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia,

• w razie niepodporządkowania się wydanym na podstawie prawa poleceniom organów Policji lub jej funkcjonariuszy, policjanci mogą stosować środki przymusu bezpośredniego.

Straż Miejska - uprawnienia strażników ustawodawca określił w art. 12 Ustawy o strażach gminnych. Można je sprowadzić do czterech grup:

• udzielanie pouczeń i wydawanie poleceń,

• legitymowanie osób w uzasadnionych przypadkach w celu ustalenia ich tożsamości, ujmowanie osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia i niezwłoczne doprowadzanie ich do najbliższej jednostki Policji, żądanie niezbędnej pomocy od instytucji państwowych i samorządowych, zwracanie się w nagłych przypadkach, o pomoc do jednostek gospodarczych prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej oraz organizacji społecznych, a także do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w ustawie o Policji,

• usuwanie pojazdów i blokowanie kół pojazdów w przypadkach określonych w przepisach o ruchu drogowym,

• wykonywanie czynności w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, tj. nakładanie grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, dokonywanie czynności sprawdzających, kierowanie wniosków o ukaranie do Sądu Grodzkiego, oskarżanie przed Sądem Grodzkim i wnoszenie środków odwoławczych w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

W ramach wykonywania czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego strażnicy straży gminnych (miejskich) zostali uprawnieni do:
• zatrzymywania pojazdów lub jadących wierzchem nie stosujących się do zakazu ruchu w obu kierunkach,
• sprawdzania dokumentów wymaganych w związku z kierowaniem pojazdem lub jego używaniem,
• usuwania, przemieszczania lub blokowania pojazdów w przypadkach i trybie określonych w odrębnych przepisach,
• uniemożliwienia kierowania pojazdem osobie, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie, że znajduje się ona w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, do czasu jej przekazania do dyspozycji Policji.

Szczegóły dotyczące zakresu i sposobu realizacji uprawnień, które wymienione zostały w pkt. 2, doprecyzował Prezes Rady Ministrów w rozporządzeniu z dnia 18.11.2004 roku, Dz.U. Nr.247, poz.2473 w sprawie zakresu i sposobu wykonywania przez strażników gminnych niektórych czynności.

PRZYKŁADY WYKROCZEŃ – FORMY REPRESJI:

Wykroczenie – jest to czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5.000,- złotych lub nagany /art. 1§1 Kodeksu wykroczeń/. Na zasadach określonych w Kodeksie wykroczeń odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat / art. 8 Kodeksu wykroczeń/.

Mandat karny – to uproszczona forma nałożenia grzywny za wykroczenie. Zamiast sporządzać wniosek o ukaranie i kierować go do Sądu Grodzkiego policjant /lub inny uprawniony funkcjonariusz/ ma możliwość za wykroczenie poddane orzecznictwu przez Sąd Grodzki /zgodnie z art. 97 Kodeksu postępowania w sprawie o wykroczenia/ nakładać grzywnę w wysokości od 20,- /dwadzieścia/ do 500,- /pięćset/ złotych. Mandat karny staje się prawomocny z chwilą podpisania go.
Wobec osób czasowo przebywających na terytorium RP lub nie mających stałego miejsca zamieszkania lub pobytu może być jedynie nałożona grzywna w formie mandatu karnego gotówkowego – uiszczanego bezpośrednio policjantowi.

Wykroczenia uciążliwe społecznie:

Art. 51. § 1 Kodeksu wykroczeń - kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
Zgodnie z obowiązującym „taryfikatorem” mandatów karnych przewidziane są następujące wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatu karnego za:
• zakłócenie spoczynku nocnego 200,- złotych /ok. 50 EURO/
• wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym 150,- złotych /ok. 38 EURO/

Art. 140 Kodeksu wykroczeń - kto publicznie dopuszcza się nie-obyczajnego wybryku,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1 500 złotych albo karze nagany.

Art. 141 Kodeksu wykroczeń - kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1 500 złotych albo karze nagany.

Art. 144 § 1 Kodeksu wykroczeń - kto na terenach przeznaczonych do użytku publicznego niszczy lub uszkadza roślinność albo depcze trawnik lub zieleniec lub też dopuszcza do niszczenia ich przez zwierzęta znajdujące się pod jego nadzorem, podlega karze grzywny do 1 000 złotych albo karze nagany.
§ 2. Kto usuwa, niszczy lub uszkadza drzewa lub krzewy stanowiące zadrzewienie przydrożne lub ochronne albo żywopłot przydrożny, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 można orzec nawiązkę do wysokości 500 złotych.

Art. 145 Kodeksu wykroczeń - kto zanieczyszcza lub zaśmieca miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę, plac, ogród, trawnik lub zieleniec, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.

Zgodnie z obowiązującym „taryfikatorem” mandatów karnych przewidziana jest grzywna w drodze mandatu karnego za:
• zaśmiecanie drogi, ulicy, placu, trawnika lub zieleńca w wysokości 50,- złotych /ok. 13 EURO/

Art. 43’ ust. 1 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości – kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze grzywny. Zgodnie z obowiązującym „taryfikatorem” mandatów karnych przewidziana jest grzywna w drodze mandatu karnego za:
• spożywanie napojów alkoholowych w miejscach objętych zakazem spożywania napojów alkoholowych w wysokości 100,- złotych /ok. 25 EURO/

Kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu alkoholu

Stan po użyciu alkoholu to zawartość alkoholu w organizmie wynosząca lub prowadząca do stężenia we krwi od 0,2 ‰ /promila/ albo obecność w wydychanym powietrzu od 0,1 mg alkoholu na dm³.

Stan nietrzeźwości to zawartość alkoholu w organizmie wynosząca lub prowadząca do stężenia we krwi od 0,5 ‰ /promila/ albo obecność w wydychanym powietrzu od 0,25 mg alkoholu na dm³.

Art. 87. § 1 Kodeksu wykroczeń - kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 50 złotych.
§ 2. Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1, podlega karze aresztu do 14 dni albo grzywny.
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów.

Art. 178a. § 1 [Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości] Kodeksu karnego - kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Posiadanie środków odurzających

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

Art. 62. 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca, podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności do lat 5.
3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Ograniczenia prędkości:

–zgodnie z art. 20 Ustawy prawo o ruchu drogowym prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów wynosi:

1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 500-2300 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
1a. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 2300-500 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h.
3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, wynosi w przypadku:
1) samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t:
a) na autostradzie - 140 km/h,
b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej - 120 km/h,
c) na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 100 km/h,
d) na pozostałych drogach - 90 km/h;
2) zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1:
a) na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 80 km/h,
b) na pozostałych drogach - 70 km/h.
4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w przepisach, o których mowa w art. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h.

Obowiązek meldunkowy – oparty jest na przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, ze zmianami).

Zgodnie z ustawą obowiązek meldunkowy polega m.in. na:
- zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego,
- wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego.

Osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby. Osoba, która przybywa m. in. do zakładu hotelarskiego jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy przed upływem 24 godzin od chwili przybycia. Cudzoziemiec przebywający m. in. poza zakładem hotelarskim jest obowiązany zameldować się na pobyt czasowy przed upływem 48 godzin od chwili przybycia do określonej miejscowości i nie później niż przed upływem 48 godzin od chwili przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z dyspozycją art. 147 Kodeksu wykroczeń „kto nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku meldunkowego podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany”.

A
A+
A++
Wstecz
Drukuj
PDF
Powiadom znajomego
Ocena: 0/5 (0)